در دنیا دو نوع زغال سنگ وجود دارد که منشا یکی گیاهی و دیگری از نفت است. قیر نفتی معمولاً از تقطیر نفت خام به دست می‌آید. چنین قیری قیر نفتی یا قیر تقطیری نامیده می‌شود  اما برخی از انواع قیر در طبیعت و در اثر تبدیل تدریجی نفت خام و تبخیر مواد فرار آن در اثر گذشت سال‌های بسیار زیاد به دست می‌آید. چنین قیری، قیر طبیعی نامیده می‌شود .قيرهاي طبيعي مواد هيدروكربني سنگيني مي باشند که براساس نحوه تشكيل، خواص فيزيكي، حلاليت در CS2 تتراكلريد كربن وتركيب شيميايي به گروه هاي مختلفي مانند پيروبيتومن آسفالتيك ، پيروبيتومن غير آسفالتيك آسفالتيت و غيره تقسيم بندي شده و اين گروه ها نيز خود به شعبه هاي مختلفي تقسيم بندي مي شوند.

مثلاً آسفالتيت ها به گروه گيسلونايت، گراهاميت و گلانس پیج تقسيم مي شوند كه گروه گيلسونيت از جمله مرغوبترين و مشهورترين گروه هاي قير طبيعي مي باشد. اين ماده بر حسب درصد خلوص و ميزان عمر و غيره به حالتهاي فيزيكي مايع، نيمه جامد و جامد و با حلاليتهاي متفاوت در حلال CS2 وجود دارد و برخي از انواع آن مستقيماً قابل استفاده بوده و برخي از انواع اين قيرها بايستي مورد فرآوري قرار گرفته و يا پس از اختلاط با قير نفتي مورد استفاده قرار گيرد.
خوشبختانه کشور ما یکی از کشورهایی است که معادن این قیر را دارد و دامنه آن از یزد شروع می‌شود و به تدریج کمرنگ شده و در استانهای کرمانشاه و ایلام و در شهرستانهای قصر شیرین ,سومارو به خصوص گیلانغرب به حد اعلای خود می رسد و به تدریج از کردستان به سمت کردستان عراق ادامه می‌یابد و در نهایت رگه‌های آن به کردستان ترکیه ختم می‌شود.

گیلسونایت با دمای ذوب بین 160 تا 220 درجه سانتیگراد  به دلیل داشتن پایه مشترک نفتی، به آسانی با قیر حاصل از نفت خام (قیر پالایشگاهی) قابل مقایسه است. در ترکیب، مولکول های گیلسونایت و قیر بسیار به یکدیگر نزدیک شده و با قرارگرفتن در بین یکدیگر، ترکیبی می سازند که از یک سو سختی و دوام گیلسونایت را داراست و با این وجود انعطاف قیر را نیز حفظ می کند.

گیلسونایت در معادن زیر زمینی بصورت ماده ای سیاه و سخت با سطحی براق یافت می گردد. با توجه به شکنندگی این ماده، کاربرد آن اغلب بصورت پودر است که رنگ قهوه ای تیره تا سیاه دارد.عمده ماده متشکله از قیر بوده که به همین دلیل گیلسونایت قیر طبیعی نیز نامیده می شود. از زمان کشف در دهه 1860، عمدتا با کاربرد در پوشش جلا، عایق های الکتریکی و عایق های رطوبت استفاده گردیده است. امروزه این ماده در بیش از 160 کاربرد استفاده می گردد. نخستین کاربرد امروزی این ماده در رنگ سیاه، جوهر و پودر چاپگرها، گل و سیمان حفاری چاه های نفت، بهینه سازی آسفالت، افزودنی ماسه ریخته گری و گستره ای از محصولات شیمیایی است.

وجود بالای ترکیبات نیتروژن دار در گیلسونایت قابلیت چسبندگی بالایی به آن می بخشد و در عین حال مقاومت در برابر اکسیداسیون را افزایش می دهد.بررسی ها نشان می دهد افزودن 5 تا 15 درصد گیلسونایت به قیر موجب افزایش قابل توجه سختی و مقاومت در برابر تغییر شکل بدون تاثیر قابل ملاحظه بر گرانروی و کشسانی می گردد.